Τι είναι η κύφωση;
Μια κανονική σπονδυλική στήλη, όταν την βλέπουμε από πίσω, εμφανίζεται ευθεία. Ωστόσο, μια σπονδυλική στήλη που έχει προσβληθεί από κύφωση δείχνει ένδειξη καμπυλότητας προς τα εμπρός των οστών της πλάτης (σπονδύλους) στην άνω περιοχή της πλάτης, δίνοντας μια ασυνήθιστα στρογγυλεμένη εμφάνιση (καμπούρα).
Η κύφωση ορίζεται ως μια καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης 50 μοιρών ή μεγαλύτερη σε μια ακτινογραφία, μια διαγνωστική δοκιμή που χρησιμοποιεί αόρατες δέσμες ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας για να παράγει εικόνες εσωτερικών ιστών, οστών και οργάνων σε φιλμ. Η κανονική σπονδυλική στήλη μπορεί να λυγίσει από 20 έως 45 μοίρες καμπυλότητας στην άνω περιοχή της πλάτης. Η κύφωση είναι ένας τύπος παραμόρφωσης της σπονδυλικής στήλης.
Ποιοι είναι οι διαφορετικοί τύποι κύφωσης;
- Στατική Κύφωση
Η ορθοστατική κύφωση είναι η θωρακική κύφωση μεγαλύτερη από 50 μοίρες με σπονδύλους κανονικού σχήματος. Αυτός ο τύπος κύφωσης είναι ευέλικτος και συχνά βελτιώνεται με ασκήσεις. - Η Κύφωση του Scheuermann
Η κύφωση του Scheuermann αναφέρεται σε έναν τύπο κύφωσης όπου οι σπόνδυλοι έχουν αναπτύξει σχήμα σφήνας. Αυτός ο τύπος κύφωσης είναι πιο άκαμπτος και μπορεί να επιδεινωθεί με την ανάπτυξη. Αυτό συμβαίνει στο 0,4 τοις εκατό του πληθυσμού, με τους άνδρες και τις γυναίκες να επηρεάζονται εξίσου. - Συγγενής Κύφωση
Η διάγνωση της συγγενούς κύφωσης προϋποθέτει διαφορά στο σχήμα ενός ή περισσότερων σπονδύλων. Αυτή η διαφορά είναι παρούσα κατά τη γέννηση. Το παιδί σημειώνεται κατά τη γέννηση ότι έχει μια καμπύλη της σπονδυλικής στήλης προς τα έξω. Αυτή η καμπύλη μπορεί να γίνει πιο αισθητή με την ανάπτυξη.

Τι προκαλεί την κύφωση;
Η κύφωση μπορεί να είναι συγγενής (παρούσα κατά τη γέννηση) ή λόγω επίκτητων παθήσεων που μπορεί να περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
- Μεταβολικά προβλήματα
- Νευρομυϊκές καταστάσεις
- Osteogenesis imperfecta, που ονομάζεται επίσης ασθένεια των εύθραυστων οστών. μια κατάσταση που προκαλεί κάταγμα των οστών με ελάχιστη δύναμη.
- Δισχιδής ράχη
- Κύφωση Scheuermann: μια κατάσταση που προκαλεί την καμπυλότητα των σπονδύλων προς τα εμπρός στην άνω περιοχή της πλάτης. Η αιτία της κύφωσης του Scheuermann είναι άγνωστη και εμφανίζεται συνήθως στους άνδρες.
- Κύφωση στάσης: ο πιο κοινός τύπος κύφωσης. γενικά γίνεται αντιληπτό στην εφηβεία και μπορεί να συσχετιστεί με κλίση σε αντίθεση με ανωμαλία της σπονδυλικής στήλης. Η άσκηση χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στη σωστή στάση του σώματος.
Η κύφωση είναι πιο συχνή στις γυναίκες παρά στους άνδρες.
Ποια είναι τα συμπτώματα της κύφωσης;
Τα παρακάτω είναι τα πιο κοινά συμπτώματα της κύφωσης. Ωστόσο, κάθε άτομο μπορεί να εμφανίσει διαφορετικά συμπτώματα. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Διαφορά στο ύψος των ώμων
- Το κεφάλι σκύβει προς τα εμπρός σε σύγκριση με το υπόλοιπο σώμα
- Διαφορά στο ύψος ή τη θέση της ωμοπλάτης
- Όταν σκύβετε προς τα εμπρός, το ύψος της άνω πλάτης φαίνεται υψηλότερο από το κανονικό
- Σφιχτοί μύες των οπίσθιων μηριών
- Μπορεί να υπάρχει πόνος στην πλάτη, αλλά σπάνια είναι αρκετά σημαντικός ώστε να επηρεάζει την κανονική δραστηριότητα
Οι γονείς και τα αγαπημένα τους πρόσωπα μπορούν να σχολιάσουν την «κακή στάση» του παιδιού ή να χρησιμοποιήσουν τις λέξεις «καμπούρα» για να περιγράψουν τη στάση του παιδιού.
Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου της κύφωσης;
Δύο παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη κύφωσης είναι η οστεοπόρωση ή η χαμηλή οστική πυκνότητα ή η ύπαρξη ενός μέλους της οικογένειας με την πάθηση.
Πώς γίνεται η διάγνωση της κύφωσης;
Ο γιατρός κάνει τη διάγνωση της κύφωσης με πλήρες ιατρικό ιστορικό, φυσική εξέταση και διαγνωστικές εξετάσεις. Εάν ο ασθενής είναι παιδί, ο γιατρός λαμβάνει ένα πλήρες προγεννητικό ιστορικό και ιστορικό γέννησης και ρωτά εάν είναι γνωστό ότι άλλα μέλη της οικογένειας έχουν κύφωση. Ο γιατρός θα ρωτήσει επίσης για αναπτυξιακά ορόσημα, καθώς ορισμένοι τύποι κύφωσης μπορεί να σχετίζονται με άλλες νευρομυϊκές διαταραχές. Οι αναπτυξιακές καθυστερήσεις μπορεί να απαιτούν περαιτέρω ιατρική αξιολόγηση.
Οι διαγνωστικές διαδικασίες μπορεί να περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
- Ακτινογραφίες. Μια διαγνωστική δοκιμή που χρησιμοποιεί αόρατες δέσμες ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας για την παραγωγή εικόνων εσωτερικών ιστών, οστών και οργάνων σε φιλμ. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιείται για τη μέτρηση και την αξιολόγηση της καμπύλης. Με τη χρήση μιας όρθιας πλάγιας ακτινογραφίας πλήρους σπονδυλικής στήλης, ο γιατρός ή ο ακτινολόγος μετρά τη γωνία της καμπύλης της σπονδυλικής στήλης. Μια καμπύλη μεγαλύτερη από 50 μοίρες θεωρείται ανώμαλη ή υπερκύφωση.
Η έγκαιρη ανίχνευση της κύφωσης είναι σημαντική για την επιτυχή θεραπεία. Οι παιδίατροι ή οι οικογενειακοί γιατροί, ακόμη και ορισμένα σχολικά προγράμματα, αναζητούν συστηματικά σημάδια ότι μπορεί να υπάρχει κύφωση.
Θεραπεία της Κύφωσης
Εκτός από τον πιθανό πόνο, η κύφωση – εκτός από τη συγγενή ποικιλία – σπάνια προκαλεί επιβλαβείς επιπτώσεις στα σημαντικά όργανα και δομές μέσα στο σώμα. Επομένως, η θεραπεία βασίζεται στα συμπτώματα που μπορεί να εμφανίσει ένα άτομο. Για παράδειγμα, για όσους παραπονούνται για πόνο, χρησιμοποιούνται ασκήσεις για την ενίσχυση των μυών του πυρήνα και αναλγητικά φάρμακα. Για όσους ενδιαφέρονται για το πώς εμφανίζεται η καμπυλότητα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ασκήσεις στήριξης ή στάσης.
Χειρουργική επέμβαση χρειάζεται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις κύφωσης.
Για να αποφασίσουμε τη θεραπεία για την κύφωση, λαμβάνουμε υπόψη την ηλικία του ατόμου και την ποσότητα ανάπτυξης που απομένει. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τον βαθμό παραμόρφωσης και παρουσία/απουσία οσφυαλγίας.
- Ασκηση
Για ήπιες αυξήσεις στην κύφωση και τις εύκαμπτες καμπύλες στάσης, συχνά συνταγογραφείται φυσικοθεραπεία. Ένα καθημερινό πρόγραμμα άσκησης στο σπίτι που εστιάζει στην ενδυνάμωση του πυρήνα και στις διατάσεις και ενδυνάμωση των εκτεινόντων της πλάτης είναι συχνά επιτυχές στη διαχείριση της εμφάνισης προβλημάτων και του πόνου που σχετίζεται με την κύφωση.
- Στηριγμα
Ένας νάρθηκας ή ένας υπερκλείδιος νάρθηκας χρησιμοποιούνται για την πρόληψη της επιδείνωσης και συχνά ακόμη και για τη διόρθωση της κύφωσης σε ενεργά αναπτυσσόμενα παιδιά. Ο νάρθηκας συνταγογραφείται από ειδικό ορθοπεδικό και κατασκευάζεται από ορθωτολόγο. Ο νάρθηκας ενδείκνυται σε ενεργά αναπτυσσόμενα παιδιά με καμπύλες κύφωσης μεγαλύτερες από 65 μοίρες. Ο νάρθηκας συνήθως συνταγογραφείται να φοριέται 23 ώρες την ημέρα μέχρι να τελειώσει η ανάπτυξη του έφηβου.
- Χειρουργική
Ένας έφηβος με σοβαρή κύφωση που προκαλεί πόνο ή ανησυχίες για την εμφάνιση μπορεί να επιλέξει να διορθώσει αυτή τη δυσμορφία με χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση για την κύφωση είναι μια οπίσθια σπονδυλοδεσία με όργανα. Η ίδια η επέμβαση διαρκεί τέσσερις έως πέντε ώρες με παραμονή στο νοσοκομείο από τρεις έως τέσσερις ημέρες. Η ανάρρωση είναι συνήθως τέσσερις έως έξι εβδομάδες στο σπίτι.
Αυτή η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει την έκθεση των οστών και των μυών της σπονδυλικής στήλης μέσω μιας τομής που γίνεται κατευθείαν στη μέση της πλάτης. Η τομή είναι μόνο το μήκος της παραμόρφωσης που χρειάζεται διόρθωση. Τα οστά της σπονδυλικής στήλης απελευθερώνονται και προετοιμάζονται.
Στη συνέχεια, βίδες 2 ιντσών από τιτάνιο τοποθετούνται στους μίσχους. Κάθε σπόνδυλος έχει ένα ισχυρό οστούν και στις δύο πλευρές που ονομάζεται μίσχος. Το κέντρο της σπονδυλικής στήλης είναι κοίλο, σχηματίζοντας ένα κανάλι για να στεγάσει τον νωτιαίο μυελό και το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Λαμβάνεται εξαιρετική προσοχή για την προστασία του νωτιαίου μυελού. Τα βήματα που κάνουμε περιλαμβάνουν την τοποθέτηση βίδας μίσχου χρησιμοποιώντας ακτινογραφία σε πραγματικό χρόνο (φθοροσκόπηση) για καθοδήγηση και συνεχή παρακολούθηση της δραστηριότητας του νωτιαίου μυελού. Αυτό γίνεται με την τοποθέτηση ηλεκτροδίων στο παιδί από το κεφάλι μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών και μετρώντας τα σήματα μπρος-πίσω. Ένας ειδικός που ονομάζεται νευροφυσιολόγος είναι υπεύθυνος για την ερμηνεία της παρακολούθησης του νωτιαίου μυελού και την ειδοποίηση του χειρουργού για τυχόν αλλαγές.
Μόλις όλες οι βίδες του μίσχου είναι στη θέση τους, η κύφωση διορθώνεται. Αυτός είναι ένας ελιγμός που εκτελείται από τον χειρουργό και επιτρέπει τη διόρθωση του τόξου στη σπονδυλική στήλη. Οι ράβδοι, κατασκευασμένες από χρώμιο κοβαλτίου, περνούν στη συνέχεια τις βίδες και οι βίδες ασφαλίζουν. Το οστικό μόσχευμα λαμβάνεται από την πλευρά του ίδιου του ασθενούς. Αυτό κόβεται σε μικρά σπιρτόξυλα και συσκευάζεται στο πίσω μέρος της σπονδυλικής στήλης για να δημιουργήσει τη σπονδυλοδεσία.
Τέλος, οι μυϊκές στοιβάδες κλείνονται με ράμματα που διαλύονται στο εσωτερικό του σώματος. Το εξωτερικό στρώμα του δέρματος κλείνεται με πώματα πεταλούδας ή ταινίες βελονιάς. Αυτά τα αυτοκόλλητα ράμματα πέφτουν από μόνα τους, αφού το δέρμα έχει ξαναπλέξει.

